Parent and child reading

Straeon Mabwysiadwyr

Yn y Fro, y Cymoedd a Chaerdydd mae gennym hanes hir a llwyddiannus o baru rhieni mabwysiadol â phlant sydd angen lleoliad.

Rydym wedi creu rhwydwaith o deuluoedd mabwysiadol balch ac mae nifer o’r teuluoedd hyn yn hoff o rannu eu straeon â ni.

Dyma rai o’n ffefrynnau:

  • Stori Owen ac Anna

    Mae Owen ac Anna yn rhannu eu stori am fabwysiadu eu mab ifancaf Iestyn i’w teulu a'i gyflwyno i’w frawd mawr, Miles (y plentyn a anwyd iddynt).

    Yn eistedd o gwmpas bwrdd cegin mawr Owen* ac Anna*, ni fyddech yn credu fod unrhyw beth yn anarferol am y teulu hwn. Mae Miles* eu mab hynaf yn yr ysgol ac mae Iestyn* eu mab ifancaf yn chwarae yn y cefndir, gan geisio gwneud ffrindiau gyda chath y teulu, gan drotian ar ei hôl a chwerthin yn braf.  

    Roedd mabwysiadau ar y gorwel erioed i Owen ac Anna. Roeddent wedi trafod y posibilrwydd o fabwysiadau hyd yn oed cyn cael eu mab Miles a anwyd iddynt. Ychydig o flynyddoedd ar ôl cael Miles, penderfynodd Owen ac Anna ei fod yn amser ymestyn eu teulu. Ar ôl ceisio beichiogi'n naturiol, penderfynon nhw yr hoffent edrych ar fabwysiadu ymhellach fel ffordd o ymestyn eu teulu.

    Mae astudiaethau’n dangos y gall Anffrwythlondeb Eilaidd effeithio ar gymaint ag 1 allan o 5 pâr ac i lawer o’r parau hyn ni chaiff Anffrwythlondeb Eilaidd ei ddiagnosio.  Mae pob opsiwn i barau yn y sefyllfa hon yn dod ynghyd â’u gwobrau a’u heriau posibl eu hunain.

    Cysylltodd Owen ac Anna Vale, Valley and Cardiff Collaborative ac ar ôl mynd i noson wybodaeth a'r cwrs hyfforddi, penderfynon nhw fod mabwysiadau’n teimlo fel yr opsiwn cywir iddyn nhw.

    Gwnaethant fynegi eu diddordeb i ddod yn ddarpar-fabwysiadwyr ac aseiniwyd Gweithwyr Cymdeithasol iddynt.  Ymwelodd eu Gweithiwr Cymdeithasol â’u tŷ bob pythefnos er mwyn mynd trwy’r broses mabwysiadau gyda nhw.

    “Gwelsom fod y broses ymgeisio yn brofiad cadarnhaol iawn” dywedodd Anna. “Gwnaethom dynnu ymlaen yn dda gyda'r Gweithiwr Cymdeithasol a aseiniwyd i ni ac roeddem yn teimlo ein bod yn cael eu cefnogi drwy gydol y broses i gyd."

    Yn ystod proses yr asesiad diagnoswyd Miles, y mab a anwyd iddynt ag Awtistiaeth ysgafn.  Daeth hyn fel sioc i Anna ac Owen. Ar y pwynt hwnt, gwnaethant neilltuo rhywfaint o amser i ddod i ddealltwriaeth o’r diagnosis drostynt eu hunain ac i ystyried a fyddai hyn yn effeithio ar eu penderfyniad i fabwysiadu. Penderfynon nhw ei fod yn rhywbeth y gallent ymdopi ag ef. Fodd bynnag, roedd rhaid cymryd y diagnosis i ystyried yn eu hasesiad, yn enwedig gan fod ar y pryd, y bwriad oedd i Miles rannu ystafell gyda'i ddarpar frawd mabwysiadol am yr ychydig o flynyddoedd cyntaf o leiaf.  

    Cynghorodd y Gweithiwr Cymdeithasol i Owen ac Anna y dylent geisio ehangu eu tŷ ac ychwanegu ystafell arall er mwyn rhoi mwy o gyfle am baru posibl gyda phlant ac i Miles gael ei le ei hun. Penderfynodd Owen ac Anna fod hyn yn addas iddynt a gwnaethant neilltuo amser i gefnogi Miles a gwneud y newidiadau perthnasol i’w tŷ.

    Gall paru’n addas gymryd amser ac ar yr adeg roedd grŵp bach i blant yn unig a oedd angen cael eu mabwysiadau.

    Yn ystod yr atgyweiriadau, cadwon nhw mewn cysylltiad â’u gweithiwr cymdeithasol. Yn fuan ar ôl rhoi gwybod i’r gweithiwr cymdeithasol bod y gwaith ar eu tŷ wedi’i gwblhau, daeth Gweithiwr Cymdeithasol Owen ac Anna atynt gyda phariad posibl.

    Roedd Owen ac Anna yn llawn cyffro ac yn nerfus ond ar ôl gweld proffil Iestyn, penderfynon nhw fynd ar ôl y pariad.

    “Cwrddom yn gyntaf â gofalwyr maeth Iestyn* ac â'r gweithwyr proffesiynol a oedd yn gweithio ar ei achos. Roedd yn amlwg bod gan ei ofalwyr maeth feddwl mawr ohono. O ystyried popeth a ddywedodd yr holl bobl o’i gwmpas, roedd yn ymddangos ei fod yn bodloni ein holl anghenion."

    “Roedd cwrdd ag Iestyn am y tro cyntaf yn brofiad arteithiol,” meddai Owen “ Doedden ni ddim yn ei adnabod ef, a doedd e ddim yn ein hadnabod ni.  Doedden ni ddim yn gwybod beth fyddai'n digwydd. Fodd bynnag, roedd yn amlwg o'n cyfarfod cyntaf ei fod yn blentyn cariadus iawn. Rhoddodd hynny syniad cryf i ni ein bod i fod gyda’n gilydd, gan fod gan y naill parti a'r llall lawer o gariad i'w roi."

    “Wrth i ni gwrdd ag Iestyn am y tro cyntaf, roedd Iestyn yn wên o glust i glust ac yn llawn cyffro i’n gweld ni. Rydym ni a’r gofalwyr maeth yn credu ei fod yn adnabod ein lleisiau/ ein golwg o’r recordiad o’n lleisiau a’r ffotograffau o’n teulu a roddwyd iddo ar ffurf llyfr yr wythnos flaenorol.  Bydd y diwrnod hwnnw yn aros gyda ni am byth, ni allai fod wedi bod yn well ac atgyfnerthodd ein syniad cychwynnol fod hyn am fod yn bariad gwych.”

    Ar ôl ychydig o gyfarfodydd, daeth Anna ac Owen â Miles i gwrdd ag Iestyn. Tynnodd y ddau ymlaen yn dda a phenderfynodd Owen ac Anna fod y pariad yn addas iddynt i gyd.

    “Hyd at y pwynt hwnnw, weithiau roeddem yn teimlo’n rhwystredig ei fod yn ymddangos bod y broses yn cymryd amser hir i ni, yn enwedig gyda'r diagnosis o Awtistiaeth Miles a'r gwaith adeiladu, ond roedd yn werth aros am Iestyn! Rydym wir yn teulu mai ef yw'r plentyn perffaith i ni. Pe tasen ni wedi mynd trwy’r broses ynghynt, efallai na fydden ni wedi cwrdd ag ef ac allwn ni ddim dychmygu bywyd hebddo!

    “Mae Miles yn llawn cyffro bod ganddo frawd iau. Mae wir yn credu mai ef yw’r rheswm mae Iestyn wedi dod i fyw aton ni oherwydd y bu’n gofyn o hyd am frawd iau. Pan fyddwn yn mynd ag ef i’r ysgol, mae e eisiau cyflwyno ei ffrindiau i gyd i’w frawd newydd.  Mae Iestyn yn edmygu Miles yn barod ac maen nhw'n mwynhau chwarae gyda'i gilydd, yn cwtsho ac bod yn wirion gyda'i gilydd."

    “Mae’r ddau blentyn wedi addasu’n dda i’r newid ac maen nhw’n tynnu ymlaen yn dda. Rydyn ni wedi defnyddio hyn er mantais i ni. Gall y ddau fab fod yn ffyslyd wrth fwyta ond pan fyddwn ni’n canmol un ac wedyn y llall, maen nhw’n ymateb yn dda iawn ac mae gwylio ymddygiad ei gilydd yn cael ei ganmol yn annog y ddau ohonyn nhw. Rydyn ni’n credu ei fod yn bwysig iawn canmol y ddau blentyn ac rydyn ni wedi sylwi eisoes eu bod yn ymateb yn dda iawn i hyn."

    “Roedd Iestyn tua blwydd oed pan ddaeth i fyw aton ni ac felly nid oedd wedi dechrau siarad eto. Rydyn ni’n deulu tairieithog ac mae Iestyn wedi dechrau dysgu’r ieithoedd hyn i gyd ac mae’n dod yn fwyfwy hyderus o ran ei gyfathrebu bob dydd. Rydyn ni’n falch iawn o’r cynnydd mae’n ei wneud."

    “Rydym yn ei weld yn fendith ein bod wedi cael y cyfle i fod yn rhieni am yr ail dro. Rydym yn llawn dop gyda chariad am y ddau blentyn; y plentyn a anwyd ni a'r plentyn a fabwysiadon ni.  Mae’n nhw wedi bondio’n wych ac mae’n anodd dychmygu adeg pan mai dim ond ni’n tri oedd.”

    “I bobl sy’n ystyried mabwysiadu pan fo ganddyn nhw blant a anwyd iddyn nhw eisoes, bydden ni’n dweud: Mae’n werthchweil! Hyd yn hyn mae ein profiad o groesawu aelod newydd ein teulu wedi bod yn fendigedig. Roedd paratoi yn ofalus i osod y sylfeini ar gyfer ei ddyfodol gyda’r mab a anwyd i ni yn golygu dim syndod mawr iddo ac mae’n debyg bod hyn yn creu teimlad o ymgysylltu â'r broses.   Mae gweld ein mab hynaf yn dotio ar ein mab ifancaf newydd yn brofiad mor galonogol, ac felly hefyd y ffordd y caiff y cariad ei roi yn ôl. Mae wir wedi bod yn bariad gwych i ni i gyd a fydden ni ddim y oedi cyn ei wneud i gyd eto.” 

    *newidiwyd yr enwau

  • Stori Nadia a Ryan

    Mae Nadia a Ryan yn rhannu eu stori am fabwysiadu brawd a chwaer.

    Mabwysiadodd Nadia* a Ryan* eu plant Maliah* ac Osian* ddwy flynedd yn ôl. Mae’r cwpl wedi dymuno bod yn rhieni ers talwm ond roedden nhw’n ymwybodol o ddechrau eu perthynas y byddai ganddyn nhw broblemau.

    Cafodd Ryan driniaeth lwyddiannus ar gyfer canser ar y ceilliau pan oedd yn blentyn. Mae’r math hwn o ganser yn effeithio ar 2,300 o ddynion y flwyddyn yn y DU. Cafodd wybod y gallai’r driniaeth effeithio ar ei ffrwythlondeb. Ar ôl penderfynu eu bod yn dymuno creu teulu gyda’i gilydd ac ar ôl aros yn hir iawn am y clinig ffrwythlondeb ac am gyfres o brofion, canfu’r cwpl na allen nhw feichiogi yn naturiol.

    Roedd Nadia a Ryan wedi trafod mabwysiadu yn helaeth dros y blynyddoedd a phenderfynu mai hon oedd y ffordd iawn iddyn nhw. Aeth y cwpl drwy hyfforddiant a chawsant eu hasesu gan eu gweithiwr cymdeithasol.

    Yn ystod yr asesiad, trafodwyd oedran a nifer y plant yr oedden nhw’n ystyried eu mabwysiadu. Penderfynodd Nadia a Ryan eu bod yn dymuno mabwysiadau dau blentyn sy’n frodyr neu chwiorydd. “Er byddai nifer o bobl yn ystyried grwpiau o frodyr a chwiorydd yn fwy heriol, i ni, roedd cael gwybod y byddai’r plant yn rhannu cysylltiad â’i gilydd yn fwy cysurus, ac roeddem ni’n gobeithio y byddai hyn yn gwneud y newid yn haws iddyn nhw.” Yn fuan ar ôl iddyn nhw gael eu cymeradwyo i fabwysiadu, rhoddwyd proffiliau dwy set o frodyr a chwiorydd iddyn nhw.

     “Roedd hi’n rhyfedd mai paragraff o ysgrifennu oedd y peth cyntaf y gwnaethom ni ei weld am ein plant. Roedd hi’n teimlo’n gam enfawr i fwrw ymlaen gyda’r broses ar sail geiriau yn unig” meddai Ryan. “Fe welsom ni broffil grŵp arall o frodyr a chwiorydd cyn un y plant rydym ni wedi eu mabwysiadu. Gyda'r proffil hwnnw, roeddem ni’n teimlo nad oedd cysylltiad er ein bod wedi darllen y testun a gweld lluniau ohonyn nhw. Do’n ni ddim yn teimlo mai nhw oedd y plant fyddai’n addas inni, a’r ffordd orau i fynd ati yn ein barn ni oedd rhannu hyn yn agored â’r gweithiwr cymdeithasol. Fodd bynnag, pan welsom ni broffil Maliah ac Osian, er nad oedd lluniau yno, fe deimlon ni gysylltiad mewn ffordd; digon i ni fynd ymlaen i edrych ar y pariad hwn ymhellach.”

     “Roedd angen inni aros am nifer o wythnosau cyn i’r pariad gael ei gadarnhau gan ein gweithiwr cymdeithasol gan fod gweithiwr cymdeithasol y plant yn ystyried nifer o deuluoedd ar gyfer Maliah ac Osian. Cysylltodd ein gweithiwr cymdeithasol â ni ychydig wythnosau yn ddiweddarach a daeth i’r tŷ gyda newyddion da a lluniau o’r plant. Gwnaeth eu gwenau cynnes ein denu yn syth yn ogystal â’u cymeriadau chwareus. Hefyd, roedd yn bosibl inni weld fideo o’r plant yn chwarae a wnaeth y penderfyniad yn fwy real inni.”

     “Hyd yn oed pan oeddem wedi cwrdd â Maliah ac Osian, tan ddiwrnod tri o’r cyflwyniadau, roedd hi’n teimlo fel breuddwyd. Fodd bynnag, ar ddiwrnod tri, aethom ni â’r plant i’r parc am y tro cyntaf ar ein pennau ein hunain a chawsom lawer o hwyl yn chwarae gyda’n gilydd. Roeddem ni’n teimlo ein bod yn dod yn deulu.”

     “Hoffem ni ddweud wrth unrhyw gwpl sy’n mynd drwy’r broses paru nad oes angen i bopeth fod yn berffaith o’r diwrnod cyntaf. Mae’n berthynas sy’n tyfu.”

     “Roedd gofalwyr maeth y plant yn wych gyda ni.” Roedden nhw’n hŷn gyda’u plant a’u hwyrion eu hun, ac felly roedd ganddyn nhw lwyth o brofiad i’w rannu â ni. Dangosodd y gofalwyr maeth inni sut i wneud bath y plant a sut i’w gwisgo. Rhannon nhw atgofion o’u hamser gyda’r plant â ni a oedd yn amhrisiadwy. Rydym ni’n dal i gwrdd â nhw bob blwyddyn i gadw’r cysylltiad hwnnw. Mae Maliah yn cofio rhywfaint o’i hamser gyda nhw ac mae Osian wrth ei fodd yn cwrdd â nhw.”

    Ers inni ddod i fyw gyda’n gilydd fel teulu, roedd angen addasu i wahanol arferion a ffyrdd o fyw. Mae rhai pethau wedi bod yn anodd ac mae rhai eraill wedi gwneud bywyd yn llawer gwell. Mae gan Maliah ac Osian brofiad o gael eu hesgeuluso yn gynnar yn eu bywyd, ac roedden nhw ond yn cael eu bwydo yn achlysurol; felly roedd ganddyn nhw lawer o bryderon ynghylch bwyd.

     “Roedd rhaid i ni wneud yn siŵr eu bod yn ein gweld yn gwneud bwyd a bod y bwyd yn cael ei gynnig ar amser a gyda’r tymheredd iawn i’w fwyta.” cofia Nadia. “Petawn ni funud yn hwyr a phe na fydden nhw’n gallu gweld y bwyd yn cael ei baratoi, bydden nhw’n strancio.”

     “Mae Maliah yn cofio rhywfaint o’i theulu biolegol. Un diwrnod, roeddem ni yn y car a rhoddais i roliau bach i bob un o’r plant. Doedd dim digwyddiad arbennig, felly roedden nhw’n hapus iawn i gael teisen. Ar ôl bwyta’i theisen, dywedodd Maliah yn sydyn: “Do’n i ddim yn siŵr a fydden i’n cael bwyd pan o’n i’n byw gyda fy mam a dad arall. Diolch mami am roi bwyd i fi bob tro.” Mae pethau syml felly yn torri dy galon ond hefyd yn gwneud i ti eu caru nhw’n fwy.”

     “Atgof hapusach sydd gen i yw ein bod ni’n arfer dweud ‘Pen-blwydd Hapus’ i gath y teulu, cyn i’r plant ddod i fyw gyda ni. Ers iddyn nhw ddechrau byw gyda ni, rydym ni wedi dweud wrthyn nhw fod y gath wedi’i mabwysiadu hefyd. Maen nhw’n dwlu arni a nawr maen nhw’n mynnu ein bod yn trefnu partïon pen-blwydd i’r gath. Fel yn ystod pen-blwyddi’r plant, rydym yn ymgynnull yn ein hystafell, mae yna falŵns ac anrhegion ac rydym ni hyd yn oed yn canu pen-blwydd hapus i Mia, y gath, gyda theisen a chanhwyllau. Mae Maliah ac Osian yn dod â chymaint o hwyl a chariad i’n bywydau nad oeddem yn ymwybodol ein bod yn eu colli o’r blaen.”

     “Ers dod yn deulu rydym ni wedi gweld Maliah ac Osian yn gwella cymaint o ran eu harferion bwyta a’u hymddygiad; cymerodd hi amser, ond pan welsom ni gamau bach i’r cyfeiriad iawn, roedd y teimlad yn wych. Rydym ni’n deulu cymdeithasol iawn ac mae gennym ni lawer o ffrindiau i chwarae gyda nhw ac i fynd mas am deisen, ac mae amser i’r teulu hefyd. Mae’r plant yn hoffi bod yn weithgar ac maen nhw’n edrych ymlaen at fynd ar ‘anturiaethau’ yn rheolaidd.”

     “Yn fuan ar ôl iddyn nhw ddod i fyw gyda ni, es i â nhw i gaffi ar fy mhen fy hun ac ar drip undydd i fferm gyda ffrind sydd â phlant hefyd.” cofia Nadia. “Wrth edrych yn ôl, rwy’n sylweddoli fy mod yn llawer mwy hyderus nag o’n i’n feddwl. Roedd hi’n teimlo’n naturiol.”

    Mae Nadia a Ryan wedi cadw mewn cysylltiad â chyplau eraill y gwnaethant gwrdd â nhw yn ystod y cwrs hyfforddiant mabwysiadu gyda’r Fro, y Cymoedd a Chaerdydd. “Yn ystod y broses, roeddem ni’n cadw mewn cysylltiad. Roedd yn dda gwybod bod eraill yn mynd drwy’r un profiad a byddem ni’n cadw mewn cysylltiad yn rheolaidd. Ar ôl inni i gyd fabwysiadu, rydym yn dal i gwrdd â’n gilydd yn rheolaidd. Maen nhw wedi bod yn rhwydwaith o gefnogaeth ac rydym ni’n gwerthfawrogi eu cyfeillgarwch yn fawr iawn. Mae un teulu yn enwedig yn byw yn agos at ein tŷ ni ac rydym ni’n teimlo’n lwcus iawn bod ein plant yn gallu tyfu gan ddod i nabod llawer o blant eraill sydd wedi eu mabwysiadu a bod gennym ni ffrindiau sy’n gwybod o le yn union y daethom ni ac sy’n gallu cynnig cefnogaeth anhygoel a chyngor inni. Rydym ni hefyd yn cadw mewn cysylltiad gyda’n gweithiwr cymdeithasol a theulu maeth y plant. Rydym ni hefyd yn ysgrifennu llythyrau at rieni biolegol Maliah ac Osian bob blwyddyn drwy’r system blwch llythyrau i roi gwybod iddyn nhw sut mae’r plant. Rydym ni eisiau i’n plant deimlo’r cysylltiad â’u gorffennol a theimlo’n fwy cyffyrddus, fel nad oes cyfrinachau wedi’u cadw oddi wrthyn nhw a allai achosi trafferthion yn y dyfodol.”

     “Mabwysiadu Maliah ac Osian yw’r penderfyniad mwyaf ond hefyd y gorau yr ydym ni wedi ei wneud erioed. Maen nhw’n dod â chymaint o hwyl, cariad a hapusrwydd i’n bywydau ac maen nhw’n dod â golau i’r tŷ bob dydd.”

    *newidiwyd yr enwau

  • Stori Tabitha a Dan

    Mae Tabitha a Dan yn rhannu eu stori am fabwysiadu brawd a chwaer i ddechrau eu teulu.

    Yn ddiweddar rhoddwyd gorchymyn mabwysiadu i Tabitha* a Dan* ar gyfer eu plant mabwysiadol Mira* a Theo*. Mae Gorchymyn Mabwysiadu yn orchymyn cyfreithiol sy’n nodi bod y rhieni mabwysiadol bellach yn unig rieni ac yn rhieni cyfreithiol y plentyn/plant.

    Ar ôl nifer o gamesgoriadau, penderfynodd Tabitha a Dan ei bod yn amser i ailystyried eu hopsiynau ar gyfer dechrau teulu. Ar ôl penderfynu nad oedd IVF yn teimlo’n iawn iddyn nhw, penderfynon nhw symud yn ôl i Gymru i fod yn agos i’w teuluoedd a dechrau’r broses fabwysiadu.

    Cysylltodd y cwpl â Mabwysiadu yn y Fro, y Cymoedd a Chaerdydd yn fuan wedyn ac aethant i noson wybodaeth lle dysgon nhw fwy am y broses fabwysiadu. Yna aethant ymlaen i’r cwrs ‘Paratoi at Fabwysiadu’ tri diwrnod. “Roedd rhai o’r pynciau a drafodwyd ar y cwrs yn gynyrfiadol,“ meddai Sarah, “ond dyna realiti’r broses fabwysiadu fodern ac roeddem yn hapus iawn i baratoi ein hunain ar gyfer cynifer o sefyllfaoedd â phosibl.”

    Ar ôl gorffen y cwrs, penderfynodd Tabitha a Dan ei bod yn ymddangos mai mabwysiadu oedd y dewis iawn iddyn nhw er mwyn dechrau teulu ac felly mynegon nhw eu diddordeb o ran dechrau’r broses asesu.

     “Dywedodd pobl cyn i ni gychwyn y broses ei bod hi’n ‘ymwthiol’ ond yn wir nid oeddem yn meddwl hynny. Mewn gwirionedd, i ni roedd y sesiynau wythnosol gyda’n gweithiwr cymdeithasol yn addysgol ac yn fuddiol iawn. Roedd ein gweithiwr cymdeithasol yn gwneud i ni deimlo’n gyfforddus o’r cychwyn cyntaf. Byddwn yn eistedd i lawr gyda’n gilydd ac yn cael paned a sgwrs. Bydden ni’n trafod pwnc gwahanol bob wythnos ac roedd hyn yn fuddiol iawn i ni. Dysgon ni bethau newydd am ein gilydd ac roeddem yn gallu archwilio pynciau’n drylwyr nad oeddem erioed wedi’u trafod yn fanwl o’r blaen.”

     “Ar ôl i’n gweithiwr cymdeithasol lunio ein Adroddiad Darpar Fabwysiadwyr, aethon ni gerbron y Panel.  Roeddem wrth ein boddau i gael ein cymeradwyo’n ddarpar fabwysiadwyr ac aethon ni ar wyliau am wythnos wedyn. Yn fuan ar ôl dychwelyd, daeth ein gweithiwr cymdeithasol i ddangos proffil i ni o frawd a chwaer ac roedden ni’n teimlo bod hyn yn bariad a allai fod yn dda i ni. Roedd rhaid i ni aros am gyfnod i gwrdd â nhw ond roedd yn werth aros. Doedden ni ddim yn siŵr beth i’w ddisgwyl o ran y cyflwyniadau ac roedden ni’n gymysgedd o fod yn nerfus ac yn llawn cyffro. Cwrddon ni â Mira* a Theo* yn nhŷ eu gofalwyr maeth. Roedden ni’n teimlo bod y plant hyn yn iawn i ni a phenderfynon ni, ynghyd â’n gweithiwr cymdeithasol, y bydden ni’n hapus iddynt gael eu lleoli gyda ni."

     “Yn y mis diwethaf, rydym wedi derbyn ein Gorchymyn Mabwysiadu sy’n golygu bellach mai ni yw rhieni cyfreithiol Mira a Theo. Rydym mor hapus i fod yn deulu yn swyddogol. Roedd y llys yn llai brawychus nad oedden ni’n meddwl y byddai a gwnaeth y barnwr adael i ni roi cynnig ar wisgo ei wig hyd yn oed! Roedd ein mab yn dwlu ar hynny.”

     “Rydym yn teimlo’n lwcus iawn bod y broses fabwysiadu wedi bod yn hwylus iawn i ni. Rydym mor hapus bod ein plant wedi addasu i fyw gyda ni. Yn ddiweddar dychwelodd y ddau i’r ysgol ac wedi bod yn gwneud cynnydd arbennig ac yn gwneud ffrindiau. Maent yn gymdeithasol ac yn dwlu ar y ffaith bod gennym lawer o aelodau teulu o gwmpas trwy’r amser. Mae eu mam-gu newydd yn benodol wrth ei bodd bod ganddi ŵyr ac wyres ac mae’n dwlu ar unrhyw gyfle i ddod i’r tŷ i chwarae gyda nhw. Mae gennym hefyd gi y mae Mira a Theo yn dod ymlaen yn dda gydag e. Rydyn ni oll yn mwynhau gwisgo ein welis a mynd â’r ci am dro, boed glaw neu haul!”

     “Rydym mor falch i ni gael y cyfle i fabwysiadu Mira a Theo a chwblhau ein teulu!”

    *newidiwyd yr enwau

  •  Stori Paul

    Mae Paul yn fabwysiadwr sengl sydd wedi mabwysiadu Noah, sy’n 6 oed.

    Mae Paul* yn dad i Noah* ac yn rhiant sengl. Dechreuodd Paul ystyried mabwysiadu fel ymgeisydd sengl ar ôl gwylio rhaglen ddogfen Channel 4 a oedd yn tynnu sylw at stori un mabwysiadwr sengl. Ysgogodd y rhaglen ddogfen ddiddordeb yn Paul a phenderfynodd ymchwilio i fabwysiadu. Cysylltodd â'i awdurdod lleol yn 2009. Yn ystod mis Mawrth 2016 roedd 6% o fabwysiadwyr yng Nghymru yn ymgeiswyr sengl (CoramBAFF Statistics, 2018).

     “Doeddwn i ddim hyd yn oed yn siŵr a allwn i fabwysiadu fel person sengl pan wnes i holi ond roedd y rhaglen ddogfen wedi gwneud i mi feddwl ac roeddwn i eisiau gweld a allai fod yn opsiwn i mi. Roeddwn i yn fy 40au hwyr ar y pryd ac roeddwn i wir eisiau bod yn dad ond doeddwn i ddim wedi cyfarfod â rhywun lle'r oedd ein perthynas wedi arwain at gael plant. Siaradais â gweithiwr cymdeithasol yn yr awdurdod lleol a gwnaeth gadarnhau y gallwn fabwysiadu fel ymgeisydd sengl. Ar ôl ymweld â mi, penderfynodd y byddai'n dda i mi gael profiad gyda phlant sydd wedi cael profiadau bywyd gwael. Trefnodd i mi wirfoddoli gyda Gwasanaethau Cymdeithasol Caerdydd. Cefais fy aseinio i berson yn ei arddegau, ac roeddwn yn mynd â’r person allan bob wythnos. Roedd hyn yn brofiad gwych oherwydd roedd yn rhaid i mi feithrin perthynas gyda pherson yn ei arddegau a oedd wedi profi rhai o'r pethau y gallai plentyn mabwysiedig fod wedi'u profi. Fe wnes i hefyd ddod i nabod mam y person a gweld rhai o'r trafferthion a gafodd hi wrth fagu plentyn ar ei phen ei hun mewn tlodi."

    "Ar ôl i mi orffen gwirfoddoli, cefais gynnig i fynd ar hyfforddiant gyda darpar fabwysiadwyr eraill. Rwyf wedi bod ar lawer o gyrsiau hyfforddi gyda’r gwaith dros y blynyddoedd ond mae'r cwrs 'Paratoi i Fabwysiadu' yn un o'r cyrsiau gorau dwi erioed wedi bod arno. Roedd y cwrs yn agoriad llygad ac yn berthnasol iawn. Fi oedd yr unig ymgeisydd sengl ar y cwrs ond roedd pawb yn gyfeillgar iawn a sylweddolais fod pawb yno gyda’r un nod, sef creu neu ehangu eu teulu."

    "Ar ôl y cwrs, penderfynais fod mabwysiadu'n teimlo fel y llwybr cywir i mi ac fe wnes i fy nghais ffurfiol. Ar y pwynt hwn, dywedais wrth fy nheulu am fy nghynlluniau i fabwysiadu ac roeddent yn gwbl gefnogol. Mae fy mam yn mwynhau bod yn fam-gu ac mae fy chwaer yn mwynhau bod yn fodryb. Roedd mabwysiadu eisoes yn fy nheulu estynedig gan i'm hewythr a'm modryb fabwysiadu ac mae un o'm hewythrod wedi ei fabwysiadu. Dywedais hefyd wrth y bobl yr wyf yn gweithio gyda nhw fy mod yn mabwysiadu. Roeddent yn gadarnhaol ac yn gefnogol iawn a gwnaethant gychwyn rhannu straeon mabwysiadu eu teulu a'u ffrindiau nhw. Daeth â mi'n nes atynt a sylweddolais fod mabwysiadu'n fwy cyffredin nag y tybiwch."

    "Ar ôl i'r broses ddechrau, roeddwn yn cyfarfod â'm gweithiwr cymdeithasol yn rheolaidd. Yn ystod y broses, dechreuais ganlyn. Roeddwn yn gwybod ei bod yn bwysig iawn bod yn agored ac yn onest gyda'm gweithiwr cymdeithasol felly soniais am y peth. Cysylltodd fy ngweithiwr cymdeithasol â'i reolwr ynghylch ein camau nesaf. Derbyniais lythyr gan y rheolwr yn fy hysbysu, gan fy mod bellach mewn perthynas, na allwn barhau ac y byddai'n rhaid i mi wneud cais fel rhan o gwpl ymhen rhai blynyddoedd unwaith y byddai'r berthynas wedi sefydlu. Roedd hyn yn sioc lwyr i mi. Cysylltais â'm gweithiwr cymdeithasol a dweud wrtho, heb ystyried fy mherthynas, fy mod eisiau mabwysiadu fel person sengl.  Ar ôl cyfarfod rhyngof i, fy ngweithiwr cymdeithasol a'r rheolwr, cytunwyd y gallwn barhau."

    "Es i i'r panel a chefais fy nghymeradwyo fel mabwysiadwr. I ddathlu fe es i ar wyliau, ac ar ôl i mi ddod yn ôl, daeth fy ngweithiwr cymdeithasol i'm cartref i ddangos proffiliau o blant i mi. Cefais fy nhynnu at Noah ar unwaith. Alla i ddim esbonio’r peth, ond roedd yn teimlo’n iawn. Cefais gyfarfod â gweithiwr cymdeithasol Noah ac roedd yn gadarnhaol iawn ac yn frwdfrydig iawn dros Noah. Dangosodd fideo ohono’n chwarae i mi a wnaeth i mi deimlo’n nes fyth ato. Fe wnes i hefyd gyfarfod â mam faeth Noah a oedd wedi bod yn ofalwr maeth parhaus ers iddo ddechrau derbyn gofal. Eto roedd hi’n gadarnhaol iawn amdano. Roedd Noah yn chwech oed ar y pryd ac yn cael ei gyfrif yn blentyn 'hŷn' gan y system ofal. Mae plant hŷn yn aml yn anoddach i'w lleoli gan fod rhieni sy'n mabwysiadu yn aml yn chwilio am blant iau ond roedd yn teimlo fel y dewis cywir i mi."

    "Rwy'n cofio'r diwrnod cyntaf y gwnes i gwrdd â Noah ac rwyf nawr yn sylweddoli pa mor bell rydyn ni wedi dod. Roedd y cyfarfod cyntaf hwnnw'n teimlo'n rhyfedd ond eto roedd hefyd yn teimlo’n iawn. Ar y diwrnod cyntaf, aethom i amgueddfa a chael cinio gyda'i ofalwr maeth. Yn ystod yr wythnosau dilynol, fe wnes i gwrdd â Noah a'i ofalwyr maeth bob dydd a gwnaethom lawer o weithgareddau, gan ymweld â fy nhŷ nifer o weithiau. Ar ôl pythefnos daeth Noah i fyw gyda mi. Aeth y diwrnod cyntaf yn dda. Ar yr ail noson dechreuodd Noah hiraethu am ei ofalwyr maeth a'i fam. Doeddwn i ddim yn siŵr beth i'w wneud ond fe wnes i ei gysuro ac fe aeth i gysgu yn y pen draw. Y diwrnod canlynol, siaradais â'm gweithiwr cymdeithasol a wnaeth fy atgoffa fod hyn yn gwbl arferol ac fy mod yn gwneud yn dda. Parhaodd Noah i fod yn ofidus wrth fynd i’r gwely am nifer o fisoedd. Mae'n cofio llawer o'i fywyd yn byw gyda'i fam ac mae’n ei cholli'n fawr. Rydym yn siarad amdani pryd bynnag y dymuna. Ar ôl i ychydig fisoedd fynd heibio, dechreuodd ymgartrefu ac anaml y mae’n ofidus nawr. Rydym yn gweld brawd Noah adeg penblwyddi a'r Nadolig. Mae ei frawd mewn lleoliad mabwysiadu gwahanol gyda rhiant sengl arall, felly mae gennym lawer o brofiadau tebyg i'w rhannu pan fyddwn yn cyfarfod. Mae Noah a’i frawd yn dod ‘mlaen yn dda. Rydym hefyd yn ysgrifennu llythyr blynyddol at ei fam."

    "Byddwn i’n dweud ‘cer amdani’ i unrhyw un sydd â diddordeb mewn mabwysiadu. Mae'n anodd ar brydiau ac mae'n bwysig iawn cael rhwydwaith da o deulu a ffrindiau sy'n gefnogol ond dyma'r penderfyniad gorau dwi erioed wedi'i wneud. Mae mabwysiadu Noah wedi ehangu ein cylch cymdeithasol ac erbyn hyn rwy'n nabod cymaint mwy o bobl ac wedi rhoi cynnig ar nifer o weithgareddau newydd na fydden i erioed wedi’u gwneud pe na bawn i wedi mabwysiadu Noah. Mae hefyd yn bwysig iawn cael cyflogwr da a hyblyg yn enwedig os ydych yn mabwysiadu fel person sengl. Rydw i nawr yn gallu gweithio o gartref a gweithio'n hyblyg sy'n gwneud gwahaniaeth mawr fel rhiant sengl."      

    "Dwi'n caru Noah ac mae'n anhygoel meddwl pa mor bell rydyn ni wedi dod fel teulu. Mae yn ei arddegau nawr ac rwy'n teimlo'n gyffrous i weld ble mae'r dyfodol yn mynd â ni."

    *newidiwyd yr enwau

  • Stori Rosemary a James

    Mae Rosemary a James yn rhieni balch iawn sydd wedi mabwysiadu dau o blant, bedair blynedd ar wahân i'w gilydd, nad ydynt yn frawd a chwaer biolegol. Dyma eu cofnod personol nhw o fabwysiadu.

    "Ddim yn hir ar ôl cyfarfod â'n gilydd, fe wnaethon ni sylweddoli, fel cwpl, ein bod yn rhannu'r un gobeithion a breuddwydion. Y prif un - i gael teulu ein hunain. Fodd bynnag, cyn hir roedd yn bryd i ni wynebu nad oedd hyn yn mynd i ddigwydd yn naturiol ac fel sawl cwpl yn ein sefyllfa ni, gwnaethom ddechrau ar daith hir ac emosiynol o driniaethau a phrofion ffrwythlondeb; gan wynebu siom bob tro. Daeth cyfnod pan oeddem yn gwybod mai digon oedd digon, a gwnaethom atgoffa ein hunain mai teulu oedden ni ei eisiau, nid beichiogrwydd.

    Roedd mabwysiadu yn rhywbeth roedden ni wedi'i drafod dros y blynyddoedd, ond roeddem yn teimlo bod angen i ni archwilio llwybrau eraill yn gyntaf.  Gwnaeth archwilio'r opsiynau hyn ganiatáu i ni roi terfyn ar y rhan honno o'n bywydau a symud ymlaen heb ddifaru dim, gan wybod yn iawn ein bod wedi ymrwymo'n llwyr i roi cartref i blentyn drwy fabwysiadu. 

    Roeddwn i (Rosemary) yn teimlo'n nerfus iawn yn codi'r ffôn i wneud ein cyswllt cyntaf â Mabwysiadu’r Fro, y Cymoedd a Chaerdydd - ond doedd dim angen i fi boeni. Bryd hynny, roedd prinder pobl a oedd yn mabwysiadu a sawl plentyn yn aros am gartrefi parhaol. Roedd clywed hyn, ar ôl bod drwy gymaint, yn deimlad gwych. Rydyn ni'n gwybod nad yw'r sefyllfa hon yn digwydd bob tro a bod y gymhareb o ran nifer y rhieni sydd ar gael i fabwysiadu a nifer y plant sydd ar gael i’w mabwysiadu yn amrywio, ond hyd nes i chi godi'r ffôn fel gwnes i, fyddwch chi byth yn gwybod!

    Yn fuan ar ôl yr alwad, gwnaethom fynychu noson wybodaeth, cawsom ymweliad cychwynnol ac aethom ar hyfforddiant mabwysiadu. Er bod rhai pethau yn anodd eu clywed, fe wnaeth gadarnhau yn ein meddyliau mai dyma'r ffordd ymlaen i ni.  Yna, cawsom weithiwr cymdeithasol i fynd â'n taith mabwysiadu i'r cam nesaf. Mewn gwirionedd, aeth y 6-8 mis nesaf o asesiadau heibio’n gyflym iawn, ac er ein bod wedi clywed y gall y cam hwn fod yn eithaf ymwthiol, doedden ni wir ddim yn teimlo ei fod felly. I ddweud y gwir, roedd y trafodaethau a'r rhannau gwaith cartref yn therapiwtig iawn yn ein barn ni.  Fe wnaeth ganiatáu i ni fyfyrio ar y gorffennol a gwerthfawrogi mor gryf oedden ni fel cwpl. Roedd ymchwilio i'r amwynderau lleol, meddwl am ein rhwydwaith cymorth a chael cadarnhad ein bod yn barod i fod yn rhieni, yn brofiad cadarnhaol iawn.

    Roeddem yn ffodus iawn bod pethau wedi mynd rhagddynt yn ddidrafferth ar y cyfan, yn ystod y broses asesu.  Yr her fwyaf a wynebwyd gennym oedd newid gweithiwr cymdeithasol i fynd â ni i’r cam nesaf ar ôl yr asesiadau. Doedden ni ddim yn siŵr sut oedd hyn yn mynd i weithio ar ôl treulio misoedd yn mynd trwy fanylion personol ein bywydau gyda rhywun arall. Fodd bynnag, cawsom weithiwr cymdeithasol arbennig iawn a gafodd yr holl wybodaeth am ein sefyllfa yn gyflym iawn a chafwyd perthynas agos rhyngom o’r dechrau.

    Gwnaethom symud yn ein blaenau i gael ein cymeradwyo’n unfrydol fel darpar rieni sy’n mabwysiadu ac o fewn ychydig wythnosau cawsom alwad ffôn i ddweud ein bod wedi cael ein paru â phlentyn posibl. I rai, gall hyn gymryd yn hirach, ond mae mor bwysig i gael y paru cywir i bawb, hyd yn oed os yw'n cymryd amser. Fe wnaeth y cam hwn godi rhai pryderon, ac roedd ein pennau yn llawn cwestiynau: A fydd yr holl weithwyr cymdeithasol sy'n rhan o'r broses yn ei hoffi ni? Beth os bydd y cynghorydd meddygol yn dweud rhywbeth wrthym nad ydym yn barod ar ei gyfer? Beth os na fyddwn yn teimlo cysylltiad pan fyddwn yn gweld llun? Wrth edrych yn ôl, roedd y rhain i gyd yn deimladau iach, normal.

    O hyn ymlaen, mae ein stori ni yn un hapus iawn. Gwnaethom deimlo'r 'cysylltiad' y tro cyntaf y gwnaethom weld llun ein merch fach, cawsom ein cymeradwyo’n unfrydol gan y panel paru ac roeddem wrth ein boddau â’r holl baratoadau a'r siopa!

    Wrth edrych yn ôl ar y broses yn ei chyfanrwydd, rydyn ni o'r farn mai'r cyflwyniadau oedd y rhan fwyaf dwys ac er eu bod wedi'u cynllunio'n dda iawn, aethom drwy amrywiaeth helaeth o emosiynau. Roedd y disgwyl a'r broses ei hun yn un eithaf blinderus. Roedd angen i ni fod yng nghartref y rhieni maeth yn gynnar iawn ac yn hwyr iawn ac roedd yn gryn dipyn i ddod i delerau ag ef. Er hyn, ni fydd dim yn rhagori ar y teimlad o ddal ein merch am y tro cyntaf - doedden ni ddim am ei rhoi hi i lawr! Roedd ffarwelio a gadael ar ddiwedd bob dydd yn mynd yn anoddach wrth i'r wythnos fynd rhagddi.  Roedd yn dangos y berthynas arbennig a oedd yn cael ei ffurfio.

    Ar ôl iddi ddod adref aeth amser heibio a gwnaethom syrthio i fyd o hapusrwydd. Roedden ni wrth ein boddau yn cael bod yn rhieni a delio gyda phopeth a ddaw yn sgil hynny. Erbyn i'r Gorchymyn Mabwysiadu gael ei roi, ac i'r Gwrandawiad Dathlu gael ei gynnal, roeddem wedi bod yn uned deuluol gref am gyfnod hir.

    Dair blynedd yn ddiweddarach, roeddem yn gwybod ei bod yn amser cywir i'r teulu dyfu felly gwnaethom roi pethau ar waith i wneud cais i fabwysiadu am yr eildro.

    Cawsom broses ymgeisio debyg o ran asesiadau a gofynion a therfynau amser. Wrth gwrs y tro hwn, roedd yn ymwneud â'r tri ohonom ac roedd yn golygu ein bod yn  edrych ar bethau megis straeon bywyd, trefniadau cysylltu â rhieni biolegol a hanesion meddygol o bersbectif gwahanol. Roedd hefyd yn bwysig iawn ein bod yn cydbwyso anghenion ein merch yn y penderfyniadau roeddem yn eu gwneud.

    Gyda chymorth gan yr un gweithiwr cymdeithasol, cawsom ein paru â'n bachgen bach hyfryd ac aethom o dri i bedwar. Unwaith eto, roedd yn rhaid rhoi ystyriaeth ofalus i gyflwyniadau, gan ystyried pethau fel hebrwng yn ôl ac ymlaen i’r ysgol feithrin a'n trefn o ran amser gwely y tro hwn. Roedd wirioneddol yn fuddiol i gynnwys ein merch yn y broses ac roedd yn sbarduno sgyrsiau â hi am ei thaith mabwysiadu ei hun a stori ei bywyd.

    Gwnaeth y berthynas glós rhwng ein rhai bach, fel brawd a chwaer, dyfu’n llawer cyflymach nag yr oeddem wedi'i ddychmygu. Roedd ein merch fach yn llawn cyffro y tro cyntaf y gwnaeth hi gyfarfod ag ef. Roedd y paratoadau a'r cyfnod wnaeth arwain at y foment hon yn allweddol ac roedd hi’n rhan bwysig o’r cyfan. Roedd hi wrth ei bodd yn arbennig yn recordio neges iddo ar ei lyfr trawsnewid a hi wnaeth ddewis y ffotograffau yr oedd hi am eu cynnwys. Bob tro yr oedden ni’n mynd i siop, roedd hi'n dewis rhywbeth iddo hefyd a gwnaethom sicrhau bod anrheg arbennig iddi hi wrtho fe yn aros iddi yn nhŷ'r rhieni maeth. Gwnaethom siarad gryn dipyn am y berthynas wych a oedd gennym gyda'n brodyr a'n chwiorydd ein hunain gan ddangos lluniau iddi o atgofion melys yn ystod ein plentyndod. Gwnaethom hefyd bwysleisio pa mor arbennig ydoedd bod ei ffrindiau yn cael gymaint o hwyl gyda'u brodyr a'u chwiorydd.

    Roedd yn anodd ceisio sicrhau amser digonol gyda hi ar ei phen ei hun, ac roedd hyn yn anodd iawn i bob un ohonom. Gwnaethom ein gorau i wneud pethau gyda'n gilydd, ond roedd yn rhaid i ni gadw at ei drefniadau ef yn ystod y misoedd cychwynnol er mwyn ei helpu i ymgartrefu, ac roedd hyn yn aml yn golygu y byddai’n rhaid i ni adael lleoedd pan oedd hi wrthi’n cael sbri. Roedd hyn yn anodd iawn iddi, ond rydym yn lwcus iawn bod ganddi gymeriad cariadus ac mae hi'n amyneddgar iawn gydag ef. Dydy hynny ddim i ddweud nad yw hi'n cael ambell foment, yn enwedig pan fydd ef yn tynnu ei gwallt, neu'n taflu ei theganau, ond yn gyffredinol mae hi'n credu ei fod yn annwyl iawn!

    Oherwydd nad yw ein plant ni yn frawd a chwaer biolegol, mae hyn yn dod â gwahanol fath o straeon bywyd a threfniadau cysylltu â rhieni biolegol, a bydd yn rhaid ystyried hyn wrth i'r blynyddoedd fynd rhagddynt. Roedd hyn yn ystyriaeth allweddol yn ystod y cyfnod paru. Gwnaethom benderfynu y byddem yn onest am eu hamgylchiadau gwahanol ac rydym bob amser yn defnyddio'r ymadrodd 'mae teuluoedd yn dod at ei gilydd mewn ffyrdd gwahanol' felly mae hyn eisoes yn sail gadarn i adeiladu arni. Y gwir yw, yn anorfod bydd cwestiynau'n codi ynghylch pam fod un yn cael rhywbeth a'r llall ddim, pam ein bod ni’n gwybod mwy am deulu biolegol un plentyn na'r llall ac ati. Rydym yn obeithiol bod y cariad sydd ganddynt at ei gilydd a'r cymorth y byddwn ni’n ei roi iddynt, yn caniatáu i ni gydnabod hyn a gweithio arno gyda'n gilydd.

    Rydym bob amser wedi bod yn awyddus i gefnogi ein rhai bach mewn unrhyw ffordd posibl.  Rydym am fod yn agored ynghylch sut daethom yn deulu.  I helpu i gefnogi ein plant ein hunain, yn ogystal â theuluoedd eraill sydd wedi mabwysiadu, rwy'n falch o fod wedi cyhoeddi llyfr stori i blant i helpu i esbonio'r broses o fabwysiadu ac i gydnabod y rôl arbennig y mae gweithwyr cymdeithasol a rhieni maeth yn ei chwarae wrth ddod â theuluoedd ynghyd drwy fabwysiadu. Rydym mor ddiolchgar am y cymorth a gawsom gan Mabwysiadu’r Fro, y Cymoedd a Chaerdydd, felly rydym wedi cyflwyno’r llyfr i'n gweithiwr cymdeithasol - hi yw ein "Tylwythen Deuluol" ac iddi hi mae'r diolch am bopeth. 

    Gallwch ddod o hyd i fanylion ynghylch "The Family Fairies" yn adran Darllen, Gwrando, Gwylio’ gwefan Mabwysiadu’r Fro, y Cymoedd a Chaerdydd dan y pennawd 'Llyfrau i Blant' neu ar gyfryngau cymdeithasol:

     

  •  
  •  
  •  
  •  
  •